سگویت، راه حلی برای مقیاس پذیری.

سگویت، راه حلی برای مقیاس پذیری.
۶۸۴
۱۳۹۹/۰۱/۲۵
۱۷۶

Segwit چیست؟

واژه سگویت مخفف عبارت Segregated Witness  بوده و به معنی جداسازی امضا ها می‌باشد. سگویت یک پروتکل توسعه یافته در سال 2015 می‌باشد که با هدف حل مشکل مقیاس پذیری در تکنولوژی بلاکچین، که هنوز هم با آن رو به رو هستیم طراحی شده است.

بلاکچین بیت کوین می‌تواند به طور متوسط در هر 10 دقیقه یک بلوک جدید را تولید کند. در هر بلوک تولید شده نیز تعدادی تراکنش جای می‌گیرد و واضح است که مقدار تراکنش ها به حجم بلوک های تولید شده توسط استخراج کنندگان بستگی دارد. در حال حاضر بلاکچین بیت کوین، با توجه به حجم بلوک هایش قادر است تا 7 تراکنش در ثانیه را به انجام برساند. اما پیش از توضیح هدف پروتکل سگویت ابتدا باید مفهوم امضا و یا همان شاهد در بلوک ها را بدانیم.

امضا در بلوک ها به چه معنی است؟

به طور خلاصه امضا در بلوک ها و یا همان DS یکی از اسناد الکترونیکی در بلوک است که توسط افراد معامله گر در شبکه ثبت شده تا حقیقی بودنشان به ماینرها اثبات شود.

هدف از طراحی سگویت

حال ایده توسعه پروتکل سگویت این است که داده های بلوک ها به شکلی سازمان دهی شوند که دیگر این امضا ها در کنار داده های معامله قرار نگیرند. به عبارت دیگر هدف پروتکل سگویت جداسازی امضا ها و یا همان شاهدان از بلوک معاملات است که این امر باعث می‌شود تا حجم کمتری از بلوک ها اشغال شود که در نتیجه آن معاملات بیشتر در یک بلوک جا شده و سرعت انجام تراکنش ها و مقیاس پذیری شبکه افزایش می‌یابد.

همانطور که می‌دانید با وجود برتری های بی شمار بیت کوین نسبت به سیستم های مالی سنتی، این حقیقت که شبکه بیت کوین تنها قادر به انجام 7 تراکنش در ثانیه است، استفاده روزانه از آن را به میزان چشم گیری کاهش داده و همچنین سرعت فراگیری عمومی اش را کم کرده است. با این حال راه حل های کارامدی چون شبکه لایتنینگ در میکرو تراکنش ها و پروتکل سگویت در تراکنش های بزرگتر، در حال حل این مشکل می‌باشند.

در همین راستا این نکته را نیز به خاطر داشته باشید که اکثریت فورک ها در شبکه بیت کوین سعی کرده اند تا با افزایش حجم بلوک ها و جای گیری تراکنش های بیشتر در هر بلوک این مشکل را حل کنند. اما این کار غیرمتمرکز بودن شبکه را به مراتب زیر سوال می‌برد چرا که با افزایش حجم بلوک ها دستگاه های ماینر قوی تری برای ساخت بلوک نیاز است و مردم عادی نمی توانند این دستگاه ها را به راحتی تهیه کنند. در نتیجه برای سر پا نگه داشتن شبکه، کمپانی های بزرگ شروع به جمع آوری دستگاه ها کرده که در پی آن، سیستم به صورت متمرکز و سنتی ارائه می‌شود.

توسعه سگویت

پروتکل سگویت در سال 2015 توسط یکی از توسعه دهندگان شبکه اصلی بیت کوین به نام پیتر وویل ارائه شد و سرانجام در سال 2017 و در طی یک به روز رسانی به فورک نرم بیت کوین تبدیل شد. امروزه نیز بسیاری از پروژه های رمز ارزی از جمله بیت کوین و لایت کوین از پروتکل سگویت برای تراکنش های خود استفاده می‌کنند.

مزایای پروتکل سگویت

به طور کلی مشکلاتی که پروتکل سگویت حل می‌کند عبارتند از بهبود سرعت معاملات، افزایش حجم شبکه و انعطاف پذیری معاملات.

  • افزایش سرعت معاملات: همانطور که گفته شد پروتکل سگویت با حذف امضا ها از داده های بلوک ها، حجم اطلاعات را در آن ها کمتر کرده که این امر باعث می‌شود تا تعداد تراکنش بر ثانیه در شبکه افزایش یابد. این درحالی است که برای استخراج بلوک هایی که حجم تراکنش بیشتری را حمل می‌کنند، انرژی بیشتری صرف نخواهد شد. پس به طور خلاصه یکی از مزایای مهم استفاده از سگویت، افزایش نرخ TPSدر شبکه می‌باشد.

     

  • کاهش هزینه تراکنش ها: باتوجه به مورد فوق، سگویت باعث شده است که نرخ انجام تراکنش ها توسط شبکه بیت کوین به طرز چشم گیری کاهش یابد.

     

     

  • افزایش ظرفیت بلوک ها: گفته شد که سگویت با حذف امضا ها ظرفیت بلوک ها را برای انجام تراکنش های بیشتر در زمان کمتر افزایش می‌دهد. هر معامله در شبکه بیت کوین دارای دو مولفه اصلی می‌باشد که این دو مولفه ورودی ها و خروجی ها هستند. فاکتور ورودی شامل آدرس عمومی شخص فرستنده و فاکتور خروجی شامل آدرس عمومی شخص گیرنده می‌باشد. این درحالی است که برای اثبات اعتبار معامله، شخص گیرنده باید یک امضای دیجیتالی را نیز اعمال کند. حال بدون پروتکل سگویت، این امضا ها در حدود 65% از حجم بلوک را اشغال می‌کنند و این درحالی است که با اعمال سگویت، حجم کارامد هر بلوک برای تراکنش ها، از یک مگابایت به چهار مگابایت افزایش می‌یابد که این امر دخالتی در سختی تولید بلوک توسط ماینرها ندارد. پس این نکته را به خاطر داشته باشید که سگویت درواقع حجم بلوک ها را زیاد نمی‌کند، بلکه به صورت مهندسی، ظرفیت کارامد آن ها را به چهر برابر افزایش می‌دهد. علاوه بر این سگویت یکی از ارائه دهنده ایده مشهور "افزایش وزن بلوک ها" می‌باشد که در طی آن، شبکه می‌تواند بدون نیاز به افزایش سختی شبکه، ظرفیت بلوک های خود را به راحتی افزایش دهد.

     

  • رفع انعطاف پذیری معاملات: یکی از مشکلات مهم شبکه بلاکچینی بیت کوین، امکان دستکاری امضا ها در بلوک ها بود که در صورت رخ دادن این اتفاق توسط یکی از طرفین معامله، تراکنش بین آن ها مختل می‌شد. اما با حذف این امضاها توسط پروتکل سگویت، امکان رخ دادن این خطا در شبکه به کلی از بین رفته است.

سخن آخر:

توسعه و اجرای پروتکل سگویت یکی از بزرگترین و خلاقانه ترین پیاده سازی ها در شبکه بیت کوین بوده است که هنوز هم در دست پیشرفت و به روز رسانی می‌باشد. به علاوه از آنجایی که طراحی این پروتکل توسط تیم بیت کوین کور یا همان شبکه اصلی بیت کوین صورت گرفته است، آن را مورد اعتماد تر نیز می‌سازد. معرفی سگویت همچنین گامی بزرگ در راستای حل مشکلات بیت کوین و سایر بلاکچین ها، به خصوص در مورد مقیاس پذیری شبکه ها بود و ادغام این پروتکل با پروژه های ارائه دهنده لایه دوم، مانند شبکه لایتنینگ در آینده نزدیک باعث افزایش روز افزون استفاده از سیستم های بلاکچینی و افزایش پذیرش عمومی ارزهای دیجیتال خواهد شد.

 


مطالب مرتبط