سازمان های خودمختار غیرمتمرکز DAO

سازمان های خودمختار غیرمتمرکز DAO
۷۷
۱۳۹۹/۰۱/۲۶
۰

بی شک با ورود به عرصه تکنولوژی بلاکچین و رمز ارزها و مطالعه درباره این فناوری متوجه شده اید که بلاکچین ها روز به روز درحال تغییر سیستم های مالی جهانی هستند. به علاوه ویژگی این سیستم های نوین مالی از جمله امنیت ناشی از تغییرناپذیری اطلاعات و همچنین عدم نیاز به اعتماد به طرف معامله، تنها راه حل های ارائه شده توسط این فناوری نمی‌باشند. بلکه یکی دیگر از تغییراتی که بلاکچین در زندگی امروز ما ایجاد کرده است اداره سازمان های مختلف، بدون درگیری یک نهاد واحد است که در این مقاله به آن خواهیم پرداخت.

دائو (DAO) چیست و چگونه کار می‌کند؟

کلمه DAO مخفف عبارت سازمان های خودمختار غیرمتمرکز است. به زبان ساده DAO درواقع سازمانی است که به صورت کد های رمز نگاری شده توسعه یافته و بدون نیاز به یک مرکز کنترل کننده، به فعالیت می‌پردازد.

به عبارت دیگر یک DAO می‌تواند با استفاده از قراردادهای هوشمند، دستوراتی که به صورت رمزنگاری برایش تعیین شده است را بدون دخالت های خارجی، اجرا کرده و ارائه دهد. علاوه بر این DAO معمولا توسط یک جامعه از سهامداران توکن های بلاکچینی هدایت و کنترل می‌شود.

قوانین و سوابق یک سیستم DAO نیز به طور شفاف و تغییرناپذیر بر بستر بلاکچین ثبت می‌شود. اما این قوانین را چه کسانی به ثبت می‌رسانند؟

همانطور که گفته شد، یک DAO توسط سهام داران آن، به طور غیرمتمرکز کنترل و اداره می‌شوند. همین سهام داران نیز معمولا درمورد نحوه کارکرد این سازمان و تغییرات احتمالی آن رای گیری کرده و این قوانین را در بلاکچین به ثبت می‌رسانند.

حال در بعضی جهات می‎توان یک DAO را با یک کشور مقایسه کرد. اما تفاوت این دو در این است که برای اداره کشورهای متفاوت، همیشه یک سلسله مراتبی وجود دارد و همیشه قدرت افراد در تصمیم گیری ها متفاوت است. اما این در حالی است که برای تصمیم گیری در قوانین DAO هیچ سلسله مراتبی وجود نداشته، و تمام سهام داران، مستقل از میزان سرمایشان، قدرت تصمیم گیری یکسانی دارند.

سهام داران دائو هیچ گونه مراودات قانونی با یکدیگر ندارند و تنها عاملی که آن ها را به یکدیگر وصل می‌کند هدف مشترک آن هاست  که به طور شفاف بر بستر بلاکچین ثبت شده است. همانطور که از نام دائو پیداست، هیچ کس نمی‌تواند برای تصمیم گیری در قوانین این سازمان به تنهایی عمل کند و خود مختار بودن این سیستم نیز بدان معناست که یک دائو می‌تواند بر اساس قوانین رمزنگاری شده در قرارداد های هوشمندش به تنهایی عمل کند. پس به طور کلی، زمانی که یک دائو ثبت و اجرا می‌شود هیچ کس نمی‌تواند آن را تغییر دهد مگر این که برای آن تغییر رای گیری اعمال شود.

به عبارت ساده تر، DAO ها درواقع سیستم هایی هستند که به کاربران و موسسات اجازه همکاری آزاد را با یکدیگر می‌دهند. حال تفاوت این همکاری، با ساز و کار های سنتی در این است که افرادی که با یکدیگر همکاری می‌کنند نیازی ندارند تا به هم اعتماد داشته باشند.

اتریوم و DAO

یکی از نمونه های اولیه از این گونه سیستم ها پروژه ای به نام The DAO بود که بر بستر بلاکچین اتریوم، فعالیت خود را آغاز نمود. پلت فرم نام برده شده بر اساس قرارداد هوشمندی کار می‌کرد که هدفش راه اندازی یک صندوق سرمایه گذاری هوشمند و خود مختار بود.

توکن های این پروژه به صورت ICO به فروش رسیدند و The DAO پس از مدت کوتاهی به سرمایه عظیمی دست یافت. با این حال متاسفانه این پروژه در سال 2019 طی یکی از بزرگترین حملات هکر ها به ناچار یک سوم از دارایی خود را از دست داده و ورشکست شد.

در پی این رخداد بلاکچین اتریوم در طی یک هارد فورک به دو زنجیره تقسیم شد. یک زنجیره که عملیات این هک را بازنویسی کرد و به اصطلاح زمان را به عقب برگرداند، به گونه ای که هیچ گاه این اتفاق رخ نداده است. و دیگری زنجیره ای بود که این حمله را دست نخورده باقی گذاشت. زنجیره ی تغییر یافته همان بلاکچینی است که ما امروزه آن را با نام بلاکچین اتریوم می شناسیم و زنجیره دوم که دست نخورده باقی ماند اتریوم کلاسیک نام دارد.

مشکلاتی که امروزه DAO با آن ها مواجه است

قانون:

نحوه نظارت قانونی دولت های متفاوت بر روی سیستم غیر متمرکز DAO هنوز به طور کامل نامشخص است. اما درصورتی که مقامات قانونی بخواهند قوانین جدیدی را برای این سبک از ساز و کار اعمال کنند، ممکن است برای DAO مشکل ساز شود.

حملات هماهنگ شده:

خاصیت های منحصر به فرد سازمان های دائو از جمله تغییر ناپذیری، عدم نیاز به اعتماد و غیر متمرکز بودن، با وجود اینکه ویژگی های جذابی هستند اما این سازمان ها را نسبت به سیستم های سنتی در برابر حمله هکرها ضعیف تر کرده اند. هرچند که دلیل تمام موارد یاد شده جوان بودن این تکنولوژی می‌باشد.

غیرمتمرکزبودن:

در مورد بحث غیر متمرکز بودن باید این نکته را به خاطر داشته باشید که این ویژگی، هیچگاه به صورت کلی عملی نبوده و نخواهد بود. برای بسیاری از نقاط حتی غیرمتمرکز بودن باعث از بین رفتن کل سیستم می‌شود. با این حال وقتی این نکته ذکر می‌شود که نهاد های قانونی می‌توانند در طرز عملکرد یک DAO  تصمیم بگیرند، این بدان معنی است که این سیستم ها هنوز قابلیت عملکرد به طور کاملا غیر متمرکز را ندارند.

 


مطالب مرتبط